Elazığspor, artık yalnızca sahadaki sonuçlara odaklanan dar bir anlayışın sınırlarını çoktan aşmıştır. Bugün mesele bir galibiyet ya da mağlubiyet meselesi değildir. Mesele; şehirle bütünleşmiş yeni bir spor kültürü inşa edip edememek meselesidir.
Bu nedenle Elazığspor’un, günü kurtarmaya dönük hamlelerle değil; tepeden tırnağa, cesur ve kapsamlı bir reorganizasyon sürecine girmesi zorunludur. Bu dönüşüm yalnızca yönetimsel bir değişiklik değil, aynı zamanda zihinsel bir kırılmayı da gerektirir.
Stratejiyi belirleyenler, uygulayanlar, yazanlar, çizenler, yorumlayanlar…
Taraftarından seyircisine, spor kamuoyundan şehrin tüm katmanlarına kadar herkesin kendini yeniden sorgulaması gereken bir eşikteyiz. Çünkü mevcut tablo bize açık bir gerçeği söylüyor:
Aynı şeyleri yaparak farklı sonuçlar beklemek mümkün değildir.
Sezon başı, sezon arası, sezon sonu…
Her dönem benzer açıklamalar, benzer vaatler ve benzer hayal kırıklıkları. Eğer yapılanlar sonuç üretmiyorsa, sorun kişisel değil; bakış açısındadır, sistemdedir.
Bu yazı, başarısız sonuçların ardından sığınılan bir savunma metni değildir. Sporun doğasında kaybetmek vardır. Ancak her yenilginin ardından birilerini hedef göstermek, faturayı en zayıf halkaya kesmek; ne adildir ne de çözüm üretir. Kişileri suçlamak kolaydır, sistemi değiştirmek ise cesaret ister.
Elazığspor’un ihtiyacı tam da budur:
Kişilere göre şekillenen değil,
kişilerden bağımsız işleyen
bütüncül ve sürdürülebilir bir sistem.
Yıllardır bu şehirde bu yönde düşünen, yazan, uyaran insanlar var. Ancak sormak gerekiyor:
Bu sözler neden karşılık bulmuyor?
Neden farklı fikirler, sırf “yakın” olmadığı için yok sayılıyor?
Oysa bilinir ki; aklı başında hiçbir bilir kişi, yönetimlere gereksiz yakınlık kurma gayretinde olmaz. Ama düşüncesini açıkça yazar, savunur ve tarihe not düşer. Bugün Elazığspor’un ihtiyacı olan şey; alkışlayan kalabalıklar değil, doğruyu söyleme cesareti olan akıllardır.
Şehrin bilgi birikimi, deneyimi ve arayışı vardır. Elazığ, artık alışılmış kalıpları kırmak istemektedir. Bunun yolu da siyasi, toplumsal ve sportif zeminde uzlaşı kültürünü inşa etmekten geçer. Kapalı devre anlayışlarla, dar çevrelerle bu dönüşüm mümkün değildir.
Elazığ’ın bütüncül dönüşümü konuşuluyorsa, spor bunun dışında tutulamaz. Aksine spor; bu dönüşümün en görünür, en etkili ve en birleştirici alanlarından biridir.
Evet, spor her şey değildir.
Ama çok şeydir.
Ve Elazığspor’u kurtaracak olan şey, bir sonraki maçın skoru değil;
bugün gösterilecek iradedir,cesarettir,değişim ve dönüşüme direnç göstermemektir.
Yöneten,yönetilenden ziyade yönetişim(Birlikte Yönetmek) içerisinde olan bir Elazığspor vizyonu ve misyonu ortaya koyabilmektir.
